عاشقي

1

لحظه با شكوهي ست  عاشقي

نبض دل  چنان ميزند!

كه آشوب باران بر زمين

ويا بالهاي شوق  مرغي به   پرواز

با  خيالي برآشفته!

توسن بي نشاني ست اين عاشقي

2

خورشيد تابنده باشيم

چون جمال جهاني كه بالاست

مهتاب هم

هلال  نقره گوني ست

فرو رفته درابر

وه چه زيباست!

3

4

ريشه ها در پي عمق خويشند

من و تو ريشه از يك جهانيم

تنيده با خاك و افلاك

قلبهايي  گرم و بي باك

ميدويم

جستجو مي كنيم

روزهايي شكوهمند و جاويد

رودهايي خروشان وجاري –

رونده

چشم هايي پر از شوق و زنده

نسل هاييم  در پي مستي وراستي  خويش

وديداري

براي دل سپاري

عاشقي

با مردماني از جنس آذر و داد

با شكوه باد آدميزاد!

ماهشهر بهار 87