سرود هايي براي صلح
قصد آشتي دارم
با عناصر هستي
بادو آب و آتش و خاك
گردش رمز آميز افلاك
و باغهاي شرقي احساس
كه نگين صحاري سوزانند!
و چشمانت !
كه دراين ميانه –
ذوق تماشاي جهان است!
كوچكي ما
از بزرگي عزت تو مي آيد
كه مطالبه عاشقي را به هندوان دادي
كه تا نسوختند
به گنگ نپيوستند!
2
لحظه جادويي نگاها مان
گره در زمزمه ناي عراقي دارند
-يا غزلهاي شورانگيز حافظ
ونوستالوژي حيات بي تكّلف بشرهم
اگر خدا بخواهد
از سفر بي تفسير مر غابيها مي گذرد
بي اختيار امريكا !
3
قصد آشتي دارم
با فصول
تولد لطيف بهار
انبساط گرم تابستان
لبخند ارغواني خزان
انجماد سرد زمستان
با ل بازي هميشگي پروانه ها و پرستوها
وانبوه سارها
كه چون كوليان سيه پوش
گروه گروه
در امتداد كبودي بعد از غروب مي پيچند
تا به سر منزلي رسند
و آنگاه كه بامداد درآيد
با رقص بي مثالشان برسينه آفتاب
موجي شوند
مقدس و آسماني
چنان كه ابرهاي باراني
4
آرام برانيد كجاوه خيالم را
تا زمرد صبحگاهي دريا براي آني
در ابديت عاشقانه جانم خيره بماند
ومستي حيات
ادامه ضربان قلب زمينی یم گردد
آنگاه كه صلح آسماني ابرها
به كوچه هاي شما ميايند
5
از ميان دستانت
نرگسي ها كوچ مي كنند
در شهر آشوب پروازت
ذهن قاصدكها گم مي شوند
بهارت !
خانه تكاني ترديد پليكانهاي مهاجراست
تو به يقين رسيده اي
و از فاصله هاي خيلي دور
در لحظه هاي آتشينم فرود مي آيي
تورا مي ستايم
تا بادهاي سوزاناك صحاري
تا شورآب بركه هاي دريايي
وچون خيال ديوانگي محض
حس بي وزن ذهنم را
تا قطاع يك منظومه عاشق اندازه مي گيرم
مرا بخوان به تماشاي تنهايي يت
به مهتاب خسته بي پناهي يت
آن چنان بي وزنم
كه بالاي تپه اي از اشك چشمانت ايستاده ام
بگذار تا بمانم و با عرق نفست آرام بگيرم
اينجا ايران است
قلب جهان!
پاييز 86 علي بهار
